„Pracowałam już z wieloma specjalistami, ale dopiero praca z Martyną pomogła mi trochę poukładać moje roztargnienie. Fajne jest to, że nie narzuca gotowych rozwiązań, tylko razem sprawdzamy, co u mnie przejdzie, a co nie. Pierwszy raz czuję, że nie muszę udawać przed coachem, że wszystko mam pod kontrolą, bo Martyna po prostu wie, jak to jest."

„Przyszłam z ADHD i mózgiem, który miał turbo-tryb non stop. U Martyny pierwszy raz ogarnęłam, co właściwie robi moje ciało, kiedy się przeciążam. Nauczyłam się prostych rzeczy, które naprawdę robią robotę. Teraz moje życie to już nie jeden wielki sprint. Martyna to nie tylko świetna specjalistka, ale też niesamowicie fajna, kontaktowa osoba. Praca z nią to czysta przyjemność, bo po ludzku chce się do niej wracać."

„Byłem tak przyzwyczajony do życia w stresie, że traktowałem to jak normę. Martyna pomogła mi zobaczyć, gdzie ten stres naprawdę się zaczyna. Dzięki temu przestałem chodzić wiecznie spięty i mam więcej energii na zwykłe rzeczy. To była okazja, by spojrzeć na codzienność z innej perspektywy i przewartościować priorytety, co realnie zmieniło moją jakość życia.”

"Zawsze brałam na siebie za dużo i działałam w trybie „muszę”, aż byłam ciągle wykończona. Dopiero na sesjach zobaczyłam, jak bardzo mnie to przeciąża. Teraz potrafię postawić granicę, powiedzieć „nie” bez wyrzutów sumienia. Mam więcej energii i nie wkręcam się już we wszystko na siłę.”

"Dla mnie Martyna to przede wszystkim spokój. Kiedy wchodzę na sesję z totalnym chaosem w głowie i mam ochotę wszystko rzucić, ona potrafi to przefiltrować. Nie ma tu coachingu motywacyjnego, jest za to wspólne kminienie, dlaczego znowu utknąłem i jak z tego wyjść bez biczowania się. Solidne rzemiosło, a nie gadanie o marzeniach.”

„Polecam współpracę z Martyną, ponieważ udaje jej się stworzyć bezpieczne miejsce dla klienta. [...] W czasie naszej dwuletniej współpracy, zdarzały się przerwy, moja nieregularność itp., jednak i tak miałam świadomość, że mogę zwrócić się o pomoc i ją otrzymam. [...] Otwieram się na tyle, że nie wstydzę się wyrażać moje najróżniejsze myśli. Dodatkowo nauczyłam się nazywać emocje [...] i z wielu spotkań wychodziłam z lepszym humorem niż na nie przyszłam, za co dziękuję”.